7 - tyle minut czytania

Kilka lat temu, kiedy zaczynałem czuć, że zawodowo nie czuje się tak dobrze, jak wydawało mi się, że można się w pracy czuć, zacząłem rozważać skorzystanie z pomocy kołcza. Niestety, nie znalazłem człowieka, w którego umiejętności i wiedzę uwierzyłbym na tyle aby w to wsiąknąć,  a równocześnie Janusz powiedział mi:

Wit, dam Ci kilka testów, a tak w ogóle, to zrób sobie okno Johari, to Ci pomoże

Nie miałem pojęcia czym Okno Johari jest, ani jak się za nie zabrać. Ale teraz właśnie chcę oddać w Twoje ręce przygotowane przeze mnie narzędzie / stronkę, która pozwoli Ci takie własne okno stworzyć (bezboleśnie i darmowo) i dowiedzieć się trochę o sobie. 

Wszystko dlatego, że mocno wierzę w Feedback, którego (obawiam się) nie umiemy sobie dawać. A – jak się przekonuję na własnej skórze – okno Johari jest zadziwiająco skutecznym pretekstem do rozpoczęcia ciekawych rozmów, które same w sobie mogą być… i przyjemne i potrzebne i ciekawe. 

Tego wpisu możesz odsłuchać, bo autor lubi bawić się w radio

Czym jest okno Johari?

Okno Johari to proste narzędzie, które pozwala na szybkie zebranie i zaprezentowanie tego jak postrzegają Cię inni. Może być pomocny jeśli chcesz się przekonać, na ile jasne w odbiorze są Twoje mocne cechy, zrozumieć jak widzą Cię inni oraz wskazania obszaru do rozwoju.

Zasady tworzenia okna spisali Joseph Luft i Harry Ingham w 1955 roku (nazwa ćwiczenia pochodzi od połączenia imion autorów). Siłą tego modelu jest łatwość użycia i dopasowanie do potrzeb danej sytuacji i skupienie się na tzw. umiejętnościach miękkich (empatia, zachowanie, relacje w grupie). Ma też pomóc w samoświadomości, ułatwiać lepsze rozumienie komunikacji i może też być podstawą do rozwoju. Brzmi jak czary 😉 Nie tak bardzo jak Clifton Strenghts, ale cały czas czary;-)

Skoro to nie czary, to jak to działa?

Ze zbioru cech wybierasz 8, które Twoim zdaniem najlepiej Cię opisują, a następnie o to samo prosisz znajomych. W ten sposób uzyskujesz zestaw cech podzielony między obszary znane Tobie i innym.

Cechy wskazane przez Ciebie i znajomych dzielimy na Arenę (zaznaczone przez Ciebie i znajomych), obszar prywatny (te za dobrze Cię określające uznajesz tylko Ty), obszar Tobie nieznany (tymi cechami określili Cię znajomi, ale nie Ty) i cała reszta cech, która do Ciebie tak jednoznacznie nie pasuje.

To od Ciebie zależy, na ile efektywnym narzędziem okaże się okno Johari. Ważne jest, kogo i jak zaprosisz do tego ćwiczenia. Może się też okazać, że warto stworzyć osobne okna na potrzeby badania siebie pod kątem zawodowym i siebie pod kątem prywatnym.

Czy potrzebuję okna Johari?

To bardzo dobre pytanie;-) To zależy do czego chcesz go użyć. Moją motywacją było dowiedzieć się ciut więcej o sobie, o tym jak jestem odbierany, przekonać, czy jestem odbierany tak jak myślę, czy może w odpowiedziach pojawi się coś, co mnie zaskoczy. To zdecydowanie nie jest narzędzie definiujące. Raczej traktuję to jako… przystanek na drodze do poznawania siebie i zbierania opinii zwrotnej, która może być cholernie pomocna. A przy okazji to naprawdę znakomity punkt otwierający rozmowę ze znajomymi / przyjaciółmi. Bo, jak się okazuje, czasem przydają się takie punkty otwarcia, żeby zrobiło się nagle bardzo, bardzo interesująco 😉

Podpowiadam też, że może się okazać że potrzebne Ci będzie więcej niż jedno okno. Teoria mówi, że mamy trzy twarze – Twarz publiczną (tę znają ludzie, którzy znają nas pobieżnie oraz nasi znajomi), twarz prywatną (tę znają nasi przyjaciele i najbliżsi), oraz twarz osobistą (tę znamy tylko my).

Tylko że nawet twarz publiczna wcale nie musi być jedna, bo zupełnie inaczej bedą.. a raczej zupełnie inaczej mogą nas widzieć ludzie, z którymi spotykamy się na stopie zawodowej, zupełnie inaczej Ci, z którymi spotykamy się na stopie pasji czy hobby, a jeszcze inaczej Ci, z którymi wspólnie się np. uczymy na studiach.

Pod rozwagę zostawiam, czy wszystkich ich warto wrzucać „do jednego okna” ;-). Intuicja podpowiada mi że nie (i dlatego narzędzie które napisałem i które udostępniam umożliwia przygotowanie sobie kilku okien w zależności od okazji czy okoliczności).

Jak to napisałeś narzędzie?

No właśnie… napisałem. Kiedy Janusz wspomniał mi o tym ćwiczeniu, zacząłem trochę go szukać i jedynym sposobem w jaki mogłem je przeprowadzić jest wydać znajomym kartki papieru z prośbą o uzupełnienie co o mnie myślą, a potem pozbierać to sobie i siedząc w kąciku policzyć co i jak. Realizowalne, ale ponieważ jestem leniwcem, to uznałem to rozwiązanie za wymagające ode mnie zbyt wiele. Co więcej, przyszło mi do głowy, że może nie tylko ja chciałbym z takiego ćwiczenia skorzystać więc…

Napisałem je. Tzn przygotowałem dość prosty formularz www (mam nadzieję ze wygodny w obsłudze zarówno na laptopie, tablecie jak i komórce) który robi dokładnie to, co jest potrzebne do stworzenia okna Johari. Udostępnia zbiór cech, pozwala wybrać z nich 8, a następnie podzielić się tym formularzem ze znajomymi, a ich odpowiedzi zapisać i przedstawić w czytelnej formie. 

Brzmi prosto (zarówno jeśli chodzi o obsługę jak i o samą konstrukcję narzędzia) i… takie też jest. Z resztą – przekonaj się o tym. Przejdź na stronę https://nirski.com/johari i stwórz swoje pierwsze okno Johari. To nie boli 😉

Ok, mam swoje okno, co teraz?

Tak jak wspominałem wcześniej, mam wrażenie, że zebranie i poumieszczanie cech w odpowiednich segmentach to dopiero początek. Teraz dobrze je dobrze zrozumieć i podpowiedziałbym, że warto przegadać je z kimś, to Cię zna. Dlaczego? 

Marta, kiedy rozmawialiśmy o oknie, powiedziała że:

Komunikacja to negocjowanie znaczeń

I tak.. no tak.. Bardzo często zakładamy, że skoro używamy tych samych słów, to mamy na myśli te same rzeczy, a wcale tak być nie musi. Często słowo ma znaczenie bardzo w kontekście i ten kontekst łatwiej nam uchwycić kiedy go z kimś przegadamy. Bardzo, bardzo do tego zachęcam. 

Czy mogę podpowiedzieć jak czytać okno?

Podzielę się tym, jak ja to robię.

Popatrz na relację cech z Areny i z obszaru prywatnego. Jeśli obszar prywatny jest pusty, albo prawie pusty, a wszystkie wskazane przez Ciebie cechy znajdują się na Arenie, to znaczy, że ludzie „czytają” Cię mniej więcej tak, jak Ty siebie widzisz. Tu weź poprawkę też na liczbę osób, która wskazała cechy na arenie, bo to też podpowiedź, jak wyraźnie te Twoje cechy są czytane.

Jeśli natomiast to Arena jest pusta, a wymienione przez Ciebie cechy zostały w obszarze prywatnym, to możesz się zastanowić, dlaczego tak jest. Czy celowo pewnych rzeczy nie „przekazujesz” światu, czy też nie robisz tego w sposób wystarczająco wyrazisty?

Przyglądnij się także cechom z obszaru nieznanego, to cechy wskazane przez innych a Ty je pominęłaś / pominęłaś. Przy czym tu zalecam podejście z dystansem, bo część cech jest synonimiczna, więc trzeba brać na to poprawkę, ale mogą się tam znajdować cechy wskazane wielokrotnie, które zaskoczą

Jeśli masz uwagi…

Rzadko mam okazję „wydawać na świat” narzędzie, z którego mogą korzystać inni. Czasem się udaje (no np. podpowiadam jak lepiej wykorzystać Linkedin do szukania pracy i bardzo staram się nie spamować tym linkiem za każdym razem, kiedy ktoś publikuje swoje CV jako post na Ln).

Teraz, oddając Ci do rąk Okno Johari jestem bardzo, bardzo ciekawy czy z niego skorzystasz, czy uważasz, że warto mieć takie okno, jakie masz uwagi do samego narzędzia, czy są jakieś funkcjonalności, które Twoim zdaniem warto dodać, aby miało to większą wartość, albo zmienić coś, aby było to bardziej zrozumiałe…

Tak więc wypuszczam w świat i czekam, co świat odpowie… Mocno wierzę w to, że słowa mają moc.. Twoje słowa mają moc… Kiedyś już tego doświadczyłem, a że to… cholernie przyjemne, to przypominam, podpowiadam (i trochę się dopraszam) – Ludzie, róbcie ludziom dobrze😉

Podyskutujmy

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.