Na wstępie, założenie wstępne. Notka będzie dotyczyć wydarzeń, które nastąpiły kilka dni po zgłoszeniu przez panią Cugier-Kotkę pobicia. Nie chcę kwestionować prawdziwości zdarzenia, jakie ją spotkało, a agresja jej okazana - niezależnie od formy - nie powinna była mieć miejsca. I jeszcze drobiazg - ta pani już nie jest aktorką. Była nią w spocie PO, była nią w spocie PiS, ale występując na wiecu tych drugich, wystąpiła z...
Cóż.. nieostre.. to fakt. Ale i tak kotek robi miau;)
Akcja z panią aktorką ze spotów PO, potem PIS, jest kurde dziwna. To znaczy to żę ona jest dziwna, to żadne spostrzeżenie, bo to wyciągają dziennikarze. Natomiast - pomijając jej wielki szok, wielkie zmeczenie, brutalne pobicie i zaczepki słowne - i żeby nie było wątpliwości, ani jedno, ani drugie nie jest wybaczalne; Wydaje mi się, że cała akcja jest mocno naciąga i podciągana pod zagrywki polityczne. Ciekaw jestem...
Ostatnio usłyszałem radę, aby decydując się na konsumpcję w wybranej restauracji, sprawdzić jak utrzymane są toalety, ponieważ ich stan będzie odpowiadał higienie jaką spotkać można w kuchni. Uwaga cenna, dlatego ją przytaczam, ale też pasuje mi do dzisiejszego konceptu. W restauracji do kuchni nas nikt nie zaprasza. Bo nic nam do tego, jak wygląda jedzenie zanim trafi na nasz stół. Nic nam do tego, jakimi słowy swoich pomocników łaje kucharz. Nic nam do tego.
Dziś odnoszę wrażenie, że podobnie rzecz ma się z telewizją, a przynajmniej z niektórymi jej bohaterami. Może bohaterzy to za duże słowo... postaci jest lepsze, bezpieczniejsze. Chcesz komuś znanemu wyciąć numer? Nic prostszego, nagraj go, gdy jest pewien, że kamera jest wyłączona. Przytrafiło się Lisowi, przytrafiło się Durczokowi. Ale ich troszkę rozumiem. Rozumiem ich poczucie odpowiedzialności za serwowany produkt. Rozumiem ich irytację gdy widzą tumiwisizm ekipy, z którą pracują, a której są twarzą. Bo jeśli w Faktach coś pójdzie nie tak, nikt nie będzie pamiętał o reżyserze, dźwiękowcu czy producencie, ale każdy zapamięta twarz i słowa spikera. Magia telewizji. Continue readingTrzymajmy się z daleka od kuchni
W podobnej konwencji: W zupełnie nie podobnej: I zupełnie nie kwiatek A najgorsze w tym wszystkim jest to, że zupełnie nie skromnie powiem, że mi się to podoba. To znaczy to co robię, i to jakie mam efekty. No co ja poradzę.. podoba mi się i już;)
Spodobało mi się, więc sobie próbuję. Podejście pierwsze: No dobra.. trochę przegiąłem i w zasadzie mało widać. Drugie: Nieco lepiej, ale to jeszcze nie to... Trzecie (no bo w końcu musiało się udać;) ): No. Jest nadzieja, że nie będzie ze mną całkiem źle. Tak, wiem, złudna.